soybean fieldOrędownicy biotechnologii z upodobaniem głoszą, jak niewielka jest różnica między typowymi roślinami uprawnymi a ich modyfikowanymi genetycznie odmianami – lecz wyniki najnowszych badań wskazują, że istnieje jednak znacząca różnica.

Badacze z Centrum Bezpieczeństwa Biologicznego GenØk w Norwegii, po porównaniu składu i zawartości substancji odżywczych oraz poziomu zanieczyszczeń modyfikowanych genetycznie, tradycyjnych i organicznych [z upraw ekologicznych] odmian soi, kategorycznie odrzucili rozpowszechnione twierdzenie, że modyfikowana genetycznie soja jest „zasadniczo równoważna” soi niemodyfikowanej.

Nowy artykuł autorstwa tychże naukowców, opublikowany w czasopiśmie Food Chemistry  pt. „Compositional differences in soybeans on the market: glyphosate accumulates in Roundup Ready GM soybeans” (Różnice w składzie soi dostępnej na rynku: w modyfikowanej genetycznie soi Roundup Ready akumuluje się glifosat); (dostęp online, przed ukazaniem się w druku), ujawnia zaskakujące wyniki badań nad istotnymi różnicami, które mogą mieć wpływ na nasze zdrowie, w związku ze spożyciem żywności modyfikowanej genetycznie, mimo, że jej wygląd nie różni się od niemodyfikowanej.

Co niepokojące, aż 93% soi uprawianej w Stanach Zjednoczonych i 75% jej produkcji światowej to GMO.

Szokujący okazał się wynik analizy: w soi modyfikowanej genetycznie pod kątem odporności na herbicyd – glifosat – w rzeczywistości dochodzi do wysokiego nagromadzenia pozostałości glifosatu oraz AMPA – będącego produktem rozkładu glifosatu – pobieranych przez rośliny w trakcie sezonu wegetacyjnego. Glifosat pochłaniany jest przez roślinę, zarówno przez liście jak i ziarna. Stwierdzono, że obie toksyny są dostępne po podaniu doustnym i znajdowano je w finalnych, gotowych do wprowadzenia na rynek, produktach żywnościowych, w każdej przebadanej próbce.

AMPA (kwas aminometylofosfonowy), powstający w roślinach typu Roundup Ready  metabolit glifosatu – herbicydu produkowanego przez koncern Monsanto – naśladuje w organizmie działanie neuroprzekaźnika, glutaminianu, co sprawia, że zaliczany jest on do klasy substancji o potencjalnie ekscytotoksycznym działaniu na receptory w komórkach nerwowych zlokalizowanych w mózgu i pozostałej części układu nerwowego. Czytelnicy zaznajomieni z działaniami niepożądanymi aspartamu i MSG (glutaminianu sodu) wiedzieć będą, że udokumentowane niebezpieczeństwo ekscytotoksyczności polega na nadmiernym pobudzeniu neuronów i powodowaniu ich śmierci.

Modyfikowana genetycznie soja zawierała średnio 3,3 mg/kg pozostałości glifosatu i 5,7 mg/kg pozostałości AMPA. W 7 z 10 próbek stwierdzono, że zawartość tych pozostałości znacznie przekraczała poziom deklarowany przez sam koncern Monsanto jako „skrajnie wysoki” i zazwyczaj niestosowany. Niemniej jednak, ponieważ zwiększonemu wykorzystaniu glifosatu, na skutek wielokrotnego jego stosowania, towarzyszy pojawianie się odpornych na herbicydy superchwastów, sprawia to, że próbki soi Roundup Ready – pobrane ze zwykłych gospodarstw rolnych – poddane zostały ekspozycji na wyższe dawki tego herbicydu.

Te pozostałości w modyfikowanej genetycznie soi nie tylko powodują niepokojące zwiększenie stężenia toksyn w produkcie finalnym spożywanym przez konsumentów, lecz również mogą zmieniać metabolizm rośliny w okresie wegetacji, a w konsekwencji potencjalnie oddziaływać na ich wartość odżywczą.

Stawiając tę hipotezę naukowcy przebadali próbki i faktycznie stwierdzili istotne różnice w wartości odżywczej w porównaniu z tradycyjnymi odmianami soi.

Nim przeprowadzono ten eksperyment, mimo częstego i szeroko rozpowszechnionego wykorzystywania glifosatu do ochrony tej jednej z najczęściej uprawianych na świecie roślin – stosowanej w żywieniu zarówno ludzi jak i zwierząt gospodarskich – liczba badań nad zastosowaniem tego herbicydu i jego wpływem na wartość odżywczą genetycznie modyfikowanej soi, była znikoma. Tym niemniej, wcześniej wykazano, że glifosat może zmniejszać wchłanianie substancji odżywczych z gleby, jak również ograniczać niezbędne procesy fotosyntezy.

Stwierdzono, że praktyki stosowane w uprawach rolnych – zwłaszcza te dotyczące wykorzystania pestycydów – mają duży wpływ na ostateczną zawartość substancji odżywczych. Zarówno modyfikowana genetycznie soja Roundup Ready, jak i soja tradycyjna, odbierana z gospodarstw rolnych, została poddana działaniu pestycydów, a mimo to badanie nie wykazało żadnych śladów glifosatu ani produktu jego rozpadu, AMPA, w tradycyjnej soi. Według autorów, najprawdopodobniej jest to spowodowane wielokrotnym spryskiwaniem glifosatem roślin uprawnych GMO w trakcie sezonu wegetacyjnego, w przeciwieństwie do zastosowania pestycydu przed wysianiem, jak jest to praktykowane w przypadku tradycyjnej soi.

Stwierdzono, że ze wszystkich przebadanych odmian soi, najzdrowsza jest soja organiczna. Nie tylko nie występowały w niej pozostałości pestycydów, lecz miała ona „istotnie więcej” białka, cynku i cukrów, niż wszelkie pozostałe typy soi, zawierając jednocześnie mniej tłuszczów nasyconych i kwasów tłuszczowych omega-6, mimo mniejszej zawartości błonnika.

Centrum GenØk, które specjalizuje się w badaniach wpływu modyfikacji genetycznych na środowisko, zdrowie i społeczeństwo, porównało zawartość 35 różnych substancji odżywczych w 31 partiach soi uprawianej w stanie Iowa w USA, stwierdzając ostatecznie „zasadniczą nierównoważność” soi modyfikowanej genetycznie, tradycyjnej i organicznej, „bez wyjątków”.

Niezależnie od tego co twierdzi przemysł, i zgodnie ze zdrowym rozsądkiem, różnice w sposobie uprawy soi oraz ilości i rodzaju stosowanych pestycydów, zmieniały produkty finalne, często w znacznym stopniu, mimo ich podobnego wyglądu.

Autorzy badania zwrócili uwagę, że w poprzednich badaniach nad roślinami uprawnymi modyfikowanymi genetycznie, typowo nie prowadzono testów pod kątem różnic w zawartości substancji odżywczych, gdy deklarowano ich podobieństwo i „zasadniczą równoważność” w stosunku do odmian niemodyfikowanych. Swój artykuł autorzy opatrzyli konkluzją, że regularne badania poziomu pozostałości pestycydów byłyby w interesie zdrowia publicznego.

Autor: Thomas Henry

Źródła:
http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0308814613019201?np=y
http://science.naturalnews.com/2009/1312888_Toxicokinetics_of_glyphosate_and_its_metabolite_aminomethyl_phosphonic_acid_in.html
http://science.naturalnews.com/2005/3840470_Modulator_effects_of_interleukin_1beta_and_tumor_necrosis_factor_alpha.html
http://www.naturalnews.com/043523_soybeans_gmos_roundup_ready.html